Page 21 - Mayıs 2026 -Sayı 9

Çocuk ve Edebiyat Dergisi

Araştırmaları devam ediyordu .
Zaman geçse de hapşırık bir türlü geçmiyordu.
Bir sabah uyandığında minik hindibanın saçları beyaz bir pamuk şekeri gibi oldu .
Hapşırık mı? hâlâ devam ediyordu..
Biraz büyüdüğünü hissetti Hindiba ve derince bir hapşırık dağıtıverdi şekerlerini etrafa ...
Minik beyaz paraşütler gibi görünüyorlardı. Döne döne iniyorlardı toprağa.. Rüzgâr aldı her birini daha da
götürdü uzağa..
Rüzgâr hindibanın saçlarını okşadı.
“Ne kadar da büyümüşsün . Daha dün sen de bu tohumlar gibiydin. Çok uzaklardan buraya seni de ben
getirdim. Şimdi şu dağılan minik tohumlarının sarı sarı açmasını bekleyeceğim...”

Mektup. 21