Page 17 - Mayıs 2026 -Sayı 9

Çocuk ve Edebiyat Dergisi

Dikenlerini hafifçe birbirine sürttü: “Kırt kırt... Kırt kırt...” Sert görünüyordu ama kalbi çiçek doluydu.
“Susun, dinleyin!” diye bağırdı Günebakan.
Kocaman sarı yüzünü gökyüzüne dikti. “İşte beklediğimiz misafir geliyor!”
Bütün vadi bir anda sustu. En güzel şarkıyı söyleyebilmek için herkes hazırlandı. Papatyalar fısıldamayı, kaktüs kırtlamayı
bıraktı. Herkes nefesini tuttu. Ve uzaktan sesler duyuldu:
“Tıp tıp... Tık tık... Tıp tıp...”
Gümüş damlalı yağmur, çiçeklerin susuzluğunu dindirmek ve en güzel melodiler için koşarak geldi. Yağmur damlaları her
çiçeğe dokunduğunda koro tamamlandı: Gülün yaprağında: Şıp! Lalenin içine: Tık! Kaktüsün dikeninde: Pıt! Çimenlerin
boynunda: Hışşş...
Çiçekler bu serinliğe bayıldı. Yapraklarını iyice açtılar, gövdelerini dikleştirdiler, seslerini daha da yükselttiler. Güneş yeniden
gülümsediğinde, Yeşil Vadi artık dev bir gökkuşağına dönüşmüş, bütün çiçekler doğanın o harika bestesiyle en güzel şarkıyı
söylemişlerdi.

Öykü. 17