Page 16 - Mayıs 2026 -Sayı 9
P. 16
Çiçeklerin Şarkısı
Taner Şen
Güneş dağların arkasından çıktı:‘Günaydın!’ dedi.
Yeşil Vadi uyandı. Bu sabah Vadi, her zamankinden biraz daha neşeliydi. Neden mi? Çünkü çiçeklerin büyük orkestrası
kuruluyordu!
Önce sahneye Papatyalar çıktı. Rüzgâr estikçe incecik gövdeleriyle bir sağa, bir sola sallandılar:
“Fısır fısııır, fısır fısııır...”
Sanki birbirlerine en tatlı şakaları anlatıyorlardı. Tam o sırada, bahçenin en şık çiçeği Gelincik, kırmızı elbisesini bir kez
silkeledi: “Pıf! Pıf!” Gelinliğinden dökülen minik tozlar, güneş ışığında altın gibi parladı.
Vadi’nin mor saçlı kızı Lavanta, arı arkadaşını görünce neşeyle titredi: “Tın tın, tın tın...”
En sevdiği dostu Arı Bızbız hemen karşılık verdi: “Vızzz... Vızzz... Ben de geldim!”
Vadi'nin bir köşesinde ise Mimoza duruyordu. Utangaçtı. Yapraklarına dokunulunca hemen kapanıyordu: “Çıt... Çıt...” Ama
rüzgâr ona fısıldayınca tekrar neşeyle açılıyordu. Kayalıkların arasında duran Dikenli Kaktüs bile bu koroya katılmak istedi.
16. www.lokumdergi.com

