Page 15 - Mayıs 2026 -Sayı 9
P. 15
Çocuk ve Edebiyat Dergisi
Patşu tam rahatlamışken kendine doğru yaklaşan bir Monark kelebeği gördü. Bastı çığlığı! “Ah olamaz!
Geliyor! Pa pa patşuuuu!” Patşu’nun hapşırmasıyla mavi kantaronun üzerine sarı polenler bulaştı. Mavi
kantaron oldu yeşil kantaron. Herkes gülüyordu ve bu kadar hapşırmak Patşu’yu çok yoruyordu.
Olamaz yine başlıyordu. İşte bir Melek kelebeği Patşu’ya yaklaşıyor. Yaklaşıyor, uzaklaşıyordu. Onunla oyun
oynuyor gibiydi. Nihayetinde kondu yapraklarına. “Pa pa patşuuuu!” Patşu’nun hapşırmasıyla mor
menekşeye sarı polenler bulaştı ve rengi kahverengiye döndü.
Patşu hapşırmaktan çok yorulmuştu. Yapraklarını iyice kendine çekti. Bahçedeki tüm çiçekler hep birlikte
bağırdılar! “Çok yaşa Papatya! Sen olmasan bu kadar renkli olur muydu dünya?”
Öykü. 15
