Page 31 - Mayıs 2026 -Sayı 9

Çocuk ve Edebiyat Dergisi

Bir Çiçekle Başlar Bahar

Kurumuş sandığımız dalların ve ağaçların inadına
yeşermesi, umudun bu dünyada asla

tükenmediğinin en güzel ispatıdır. Bugün o minik

ellerin toprağa sevgiyle dokunması, bir çiçeğin
yaprağını incitmekten korkarak sevmeleri,

yarınlarımızın ne kadar şefkatli olacağının

müjdesidir.

İzin verelim, elleri toprağa değsin, üstleri başları
çamur olsun. Bırakalım rüzgâr saçlarını dağıtsın,

Köşe Yazısı baharın kokusunu içlerine çeksinler doyasıya.

Çocuklar ve çiçekler ne kadar da benzer

MUHAMMED AYDIN birbirine.Her birinin kendi rengi, kendi kokusu, kendi
Toprağın uyanışını ve baharın gelişini ilk kim fark açma zamanı vardır. Bazıları ilk güneşle erkenden
eder? Biz yetişkinler yoğun iş telaşıyla tomurcuklanıp kendini gösterir; bazıları ise etrafına

koşuştururken, bir çocuk çoktan bahçedeki ilk
papatyayı fark etmiştir bile. Onun için mevsimlerin güvenebilmek için baharda havanın biraz daha
değişimi saatlerle ya da günlerle değil; çimlerin ısınmasını, şefkatli bir elin ona dokunmasını bekler.
arasında beliren o papatyayla, çiçeklerle ölçülür.Bir İkisi de aynı derecede güzel, aynı derecede
çiçekle fark ederler baharın gelişini ve müjdelerler mucizevidir. Bize düşen tek şey o toprağı sevgiyle
bize baharın ilk günlerini.
Sadece bir tabiat olayı değildir bu.Koca bir beslemek, gölgemizle güneşlerinin önünü
umudun, küçücük bir başlangıca sığabilmesidir. O kapatmamaktır. Kendi hızlarında, kendi renkleriyle
incecik, cılız saplı ama kışın soğuğuna inat toprağı büyümelerine izin vermektir tek yapabileceğimiz.
delip geçen ilk çiçek yepyeni bir mevsimin
müjdecisidir. Tıpkı bir çocuğun akşam iş Dünyanın bütün telaşına, yetişkinliğin bütün
yorgunluğumuzun üstüne bile attığı küçük bir karmaşasına inat; bir çocuğun topraktan özenle
gülücüğün, bütün bir günün yorgunluğunu silip kopardığı o ilk bahar çiçeğinde saklıdır en büyük
atması gibi.

Sınıfın penceresinden dışarı bakarken ya da umut. Çünkü bahar, gökyüzünden önce insanın
bahçede koşuştururken ellerinde sımsıkı tuttukları, içine düşer.
minik parmaklarının arasında belki biraz Bir çiçekle başlar bahar, bir çocuğun gözlerindeki
hırpalanmış ama onlar için dünyanın en eşsiz
hazinesi olan o beyaz papatyaları düşünün. Gözleri o masum ışıkla aydınlanır bütün yarınlar. O ışığın
parlayarak yanınıza koşup avuçlarını açtıklarında, hiç sönmemesi, kalplerimizdeki baharın hep taze
aslında size sadece kopardıkları bir çiçeği değil; kalması dileğiyle. Hepimize umut dolu, sonu
içlerindeki o sonsuz umudu ve yaşama sevincini
sunarlar. güzellikler olan, çiçek kokulu bir bahar olsun.

Köşe Yazısı . 31